Koopzondagen en andere sociale onrust in Kortrijk.

Komende zondag is er opnieuw een koopzondag in Kortrijk. Zeer tegen de zin van de meerderheid van de zelfstandige handelaars en tegen de zin van het personeel is het zondag weer van dat.  De tegenargumenten van die koopzondagen zijn  genoegzaam bekend:

  • Ze bevoordelen vooral de grote ketens ten nadele van de zelfstandige handelaars.
  • Het personeel en de zelfstandige handelaars moeten hun zondagsrust opgeven. De familie moeten ze maar bezoeken tijdens de week (als die gaan werken is).
  • Rijk gaan de werknemers er trouwens niet van worden, kijk de arbeidsvoorwaarden van de werknemers voor werken op zondag er maar eens op na.
  • De samenleving verliest haar collectieve rustmomenten die nodig zijn om aan jeugdwerk te doen, te gaan koersen met de maten, schoolfeesten te organiseren,…
  • De omzet stijgt niet – er is gewoon meer spreiding.

Dankzij de stadscoalitie zijn er in de toekomst alleen nog werkdagen. En binnenkort mogen we – als het van onze burgemeester af hangt – ook nog kopen en werken tot 22u ’s avonds. De man heeft er alles voor over om ons 7/7 en 24/24 te laten kopen en werken, het liefst van al tot we 70 zijn. Een wereldbeeld dat ik zal bestrijden tot mijn laatste zucht.

De eerste editie was geen hoogvlieger en ook de 2e editie kan winkeliers noch personeel bekoren. Tijd voor voortschrijdend inzicht. Of past dat niet in een neo-liberaal en conservatief project zoals de stadscoalitie?

Blijkbaar is de vakbond er voor sommigen in onze stad enkel om samen de nieuwjaarsreceptie mee te organiseren. De werknemersbelangen gereduceerd tot een samenaankoop fruitsap om het maar niet te moeten hebben over de vragen van de werknemers.

Nochtans vragen de vakbonden in AZ Groeninge, waar we vanuit het Kortrijkse OCMW de voorzitter mogen leveren, al een hele tijd om een overleg te krijgen n.a.v. de sterk gestegen werkdruk. Dat blijkt niet mogelijk te zijn. In Kortrijk mag dan toch niet iedereen spreken. Het lijkt me logisch dat de stad haar macht gebruikt om zo’n overleg af te dwingen.

De stadscoalitie die in het begin van de legislatuur ook aankondigde om meer dan 100 banen te schrappen blijkt steeds meer een neo-liberaal en conservatief project te zijn die de belangen van de grote ketens, de grote instellingen en de managers van deze wereld moet verdedigen. Het is bedroevend dat de belangen van de kleine zelfstandige en werknemer in deze stad niet meer ter harte worden genomen. En dan hebben we het nog niet gehad over de stadscoalitie die zich door de grote baas van Delhaize, die toch 100-den gezinnen de armoede heeft ingejaagd, laat gebruiken om zichzelf een sociaal imago aan te meten.

Het kan en moet anders!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s