De kracht van verandering : de Kortrijkse sportinfrastructuur

Maandag op de Gemeenteraad lag het nieuwe subsidiereglement voor sportclubs ter goedkeuring voor. Een klassiek reglement dat aandacht had voor de subsidiëring van sportclubs, niets meer maar ook niets minder. Wat mij betreft vooral een gemiste kans.

1. infrastructuur delen:

Zowel sportclus als scholen, jeugdwerk en andere sociaal culturele organisaties zijn blijvend op zoek naar meer en betere locaties. Nog steeds investeren de verschillende schepenen naast elkaar in infrastructuur voor hun eigen doelgroep. Maar niet alleen lokaal, ook bovenlokaal is er een dergelijke verkokerde subsidielogica. De hoogste tijd om – zeker lokaal – die logica te doorbreken. Vanuit Groen geloven we sterk in gedeeld gebruik van ruimtes. Daarom zou het goed zijn dat de stad Kortrijk een subsidie voorziet voor al wie zijn particuliere ruimtes (lees scholen, jeugdbewegingen met een eigen lokaal, …) open zet voor andere spelers. Als daarvoor aanpassingen moeten gebeuren aan die infrastructuur dan moet dat kunnen gebeuren dankzij zo’n subsidie. Op die manier kunnen we met de zelfde infrastructuur meer verenigingen en sportclubs bedienen. Daar kan toch niemand tegen zijn. Desnoods moeten we vanuit de stad Kortrijk voorzien in de ambtelijke ondersteuning die de administratieve last die een dergelijk gedeeld gebruik met zich mee brengt op te vangen. Zeker in tijden van weinig centen moeten we creatief zijn.

2. Inhoudelijk op elkaar aansluiten:

Het delen van de infrastructuur met elkaar is een eerste stap. Een tweede stap is natuurlijk in het uitbouwen van een meer duurzame relatie. De school-sport-jeugdwerkinfrastructuur die de draaischijf wordt van de lokale gemeenschap. Een plek waar school, jeugdwerk, cultuur, sportactiviteiten, huiswerkbegeleiding,…in elkaar over lopen. Ik kan de schepen alvast een bezoek aanbevelen aan de boeiende brede schoolprojecten die er zijn. Ook de sociaal-nivelerende kracht die er van uit gaat moet inspirerend zijn.

Helaas kiest de stadscoalitie voor het status quo. De kracht van verandering moeten we blijkbaar niet bij de schepen van sport zoeken. Jammer en een gemiste kans. Ik ben er van overtuigd dat we met de nodige creativiteit meer rendement kunnen halen uit de zelfde middelen en infrastructuur, sociale muren kunnen slopen en de ‘dode’ publieke ruimte in onze binnenstad na 17u en in het weekend kunnen open breken. Ik dacht dat de stad daar alleen voor zou kunnen zijn. Maar helaas weinig ambitie in dat nieuwe sportreglement van de stad.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s