I want my future back!

Er is de laatste dagen een lawine aan opinies over de staking van vandaag over ons heen gekomen. Op nieuwjaarsrecepties, onder collega’s, op familiefeesten en op de sociale media wordt er een stevige discussie gevoerd over het al dan niet staken. Wat mij opviel in al die discussies is dat het zelden over inhoud ging, maar telkens over het stakingsmiddel of de vakbond.

Wat zo mogelijk nog meer opviel was de strijd binnen de middenklasse. De bovenkant van de middenklasse vecht met de onderkant er van. Ondertussen lachen zij die de crisis niet voelen met ons, schreef ik enkele dagen geleden op Twitter. Het zijn vaak ‘gewone werkmensen’, ‘kleine zelfstandigen’ en ‘jonge werknemers’ die het anti-vakbondsdiscours hebben overgenomen. De schijnbaar eindeloze stroom ‘drek’ die over stakers en vakbonden heen komt wordt gevoed door de traditionele anti-vakbondspelers: VOKA, Open VLD, NVA, LDD,… Zonder veel Kritische reflectie nemen veel mensen dat discours over.

De gespeelde verontwaardiging over deze staking staat in schril contrast met de verontwaardiging over de diefstal door de banken en hun CEO’s in de voorbije jaren. Waarom beginnen we in de middenklasse onderling ‘te vechten’ met elkaar? Waarom gaan we niet in tegen de grootschalige diefstal van de banken, ARCO, De gemeentelijke Holding, Ethias,…? De mensen die het meest verloren hebben de laatste jaren (mensen in armoede, maar ook de ARCO-aandeelhouders,…) zijn duidelijk minder kwaad op zij die hen hebben bestolen dan op hun ‘medeslachtoffers’. Ik kan en wil dat niet begrijpen.

Heel vreemd vind ik ook de houding van UNIZO en de vele kleine zelfstandigen waar ik mee sprak de laatste dagen. Ze betalen ‘enorme hoeveelheden belastingen’, ‘ze gaan kapot aan een systeem dat niet langer houdbaar is’,… Waarom ze zich daarom keren tegen een staking van ‘gewone werkmensen’ is mij niet duidelijk. Zijn het de stakende werknemers die de notionele intrestaftrek hebben uitgevonden die de grote multinationals oneerlijke belastingsvoordelen geeft waar ze zelf niet kunnen van genieten? Ik dacht het niet! Zijn het de ‘gewone werkmensen’ die hun eigen arbeid en die van zelfstandigen veel zwaarder belasten dan de winsten van de grote bedrijven? Ik dacht het niet! Nog vreemder vind ik de angst van een vermogenswinstbelasting (een belasting op de winst  van grote vermogens). Iedereen denk wellicht dat de staat dan aan hun paar duizend zuurverdiende euro’s zal zitten. De neoliberale conservatieven van NVA, CD&V en Open VLD praten de gewone ‘werkmens’ dit beeld graag aan. Kan iemand mij uitleggen waarom de winst die iemand haalt uit het beleggen van 1.000.000 euro daarop veel minder belast wordt dat ikzelf die een dag gaat werken? Ik kan en wil dat niet begrijpen.

Al enkele jaren hoor ik dat we in een ongekende economische crisis zitten. We hebben het zo vaak gehoord dat we bijna allemaal direct akkoord zijn om enkele jaren langer te werken. Deze Federale Regering was heel snel met maatregelen om dat te regelen. Dat we de grote jongerenwerkloosheid even vergeten, daar liggen we niet van wakker. Waarom langer werken als we in de steden 20% (in Brussel zelfs 30%) van de jongeren niet aan het werk krijgen? Waarom kan de regering dat probleem niet oplossen met de zelfde snelheid? Kan een verpleegster op 63 nog elke dag mensen wassen? Waarom voeren we enkel een einde loopbaandebat en geen totaal loopbaandebat? Deze Federale regering kiest er bewust voor om dat niet te doen. Over de jeugdwerkloosheid hoorden we voorlopig alleen het ‘De Conink-voorstel’, om naar Duits model, slechtbetaalde ‘hamburgjobs’ te creëren. Dat Duits model moet ons, volgens de conservatieven die de huidige Federale regering bevolken, uit de crisis halen. De enorme stijging van de armoede die men in Duitsland gezien heeft (ook onder de mensen met een job) vergeet men graag. Ik pas voor dat Duits model. Wie wordt er beter van? Ik kan en wil deze logica niet begrijpen.

Er is binnen de middenklasse en ook met ‘de sociale groepen er onder’ al een hele tijd een strijd aan de gang. Een strijd tussen autochtoon en allochtoon, een strijd tussen Vlaming en Waal, een strijd tussen jong en oud, en nu een strijd tussen staker en niet-stakers. De stakkers onderling dus. De conservatieve neoliberale krachten die Europa en onze Vlaamse en federale regeringen bevolken maken er gretig gebruik van. Wij vechten met elkaar en worden ondertussen bestolen langs alle kanten. Want laat dat duidelijk zijn: 1/5 van de kinderen groeit in dit land op in armoede, kinderen van asielaanvragers slapen ’s nachts op straat, de jongerenwerkloosheid piekt naar ongekende hoogtes,… Het sociale Gidsland België is verder af dan ooit. Deze sociale afbraak moet daarom dringend stoppen. En mag het ook gaan over de ecologische crisis, de toenemende armoede, het dalend (psychologisch) welzijn van de inwoners van ons land,…?

En ondertussen vergissen we ons van vijand. De vakbonden komen op voor het sociaal overleg. We hebben in dit land een traditie van overleg, van samen oplossingen zoeken. Deze regering beslist en organiseert dan overleg, ik wil het sociaal overleg niet opofferen onder het mom van de crisis. We moeten dringend beginnen schrijven aan een nieuw verhaal. Een land waarin we de rijkdom eerlijker verdelen, waar de sterkste schouders ook echt de zwaarste lasten dragen, waar ’s nachts geen kinderen op straat moeten slapen, een land waar je arbeid en gezin kan combineren, een land waarin kleine zelfstandigen iets overhouden aan hun zware inspanningen, … kortom een land met een nieuwe toekomst.

Ik vraag mij af wie hier eigenlijk conservatief is. De huidige regeringspartijen die onder druk van VOKA, UNIZO en het IMF een conservatieve neoliberale beleid voeren of de stakers die op zoek zijn naar een toekomst? Want dat is voor mij de reden waarom ik staak: ik wil mijn toekomst terug! Ik wil een Regering die eerlijke inspanningen vraagt van iedereen en niet alleen van ons.

Advertenties

3 gedachtes over “I want my future back!

  1. Misbruik van het stakingsrecht smoort de inhoudelijke discussie. De inhoud is zoals je zelf aangeeft effectief een heus debat waardig. Maar, staken is hierin geen constructieve houding. Een dagje staken brengt niks op. Niks. Niets, nihil, nada.

    De vakbonden hebben het verkorven. Ze moeten zich dringend herbronnen. Zichzelf heruitvinden. Er is geen breed draagvlak meer, geen empathie, laat staan sympathie, voor attitudes die uit de vorige eeuw dateren. Niet meer.

    Zij die morgen staken zijn – zoals steeds – vooral overheidsbedrijven en zware industrie. En traditioneel de NMBS, vanzelfsprekend.

    Morgen wordt gewoon opnieuw een bullet meer in deze lijst http://nl.wikipedia.org/wiki/Overzicht_van_stakingen_in_Belgi%C3%AB, niks meer, niks min.

    Ik staak – als kleine zelfstandige – héél bewust niet. Als werknemer zou ik dat zeker niet doen. Als ambtenaar ook niet. Ik heb helemaal niet blindelings het anti-vakbondsdiscours overgenomen zoals je insinueert, integendeel, ik streef steevast naar een constructief discours. Zie ook http://goo.gl/Cn8Lx.

    Met een beetje goede wil en creativiteit zijn er alternatieven genoeg voor een staking. Ik moet hier toch geen tekeningetje bij maken?

    Tijd om je conservatieve (jawel!) bril eens af te zetten en verder te kijken dan je neus lang is, zeker als je jezelf progressief durft te noemen.

    reactie:
    Ik reageer toch even kort in puntjes:
    – Welk ander middel bestaat er om ons ongenoegen te uiten (behalve dan verkiezingen, maar ik heb al niet gestemd voor de verliezende partijen die nu de regering vormen). Normaal is er sociaal overleg maar deze regering beslist eerst en zet dan overleg op. Ik zou dus graag een ander (effectiever?) middel inzetten.
    – De ledenaantallen van de vakbonden doen op z’n minst vermoeden dat er toch nog wel een groot draagvlak is. Moest dat er niet meer zijn zouden ze ook een pak minder leden hebben, denk ik.
    – Je bent nochtans mee slachtoffer van dit beleid. je betaald als zelfstandige te veel belastingen om de kortingen voor multinationals te kunnen betalen. Daar zou ik moest ik zelfstandige zijn ook niet mee kunnen lachen.
    – Ik werk zelf in de privé, ben geen lid van een vakbond en heb dus zelfs geen recht op een stakerspremie. Ik staak dus geheel voor eigen rekening 😉
    – Ik zou graag constructiever zijn. Maar als het sociaal overleg genegeerd wordt door de Regering heb ik maar één echt wapen en dat is de staking. Vanaf dinsdag zal er weer gepraat worden in een hopelijk constructieve sfeer.
    – Zoals ik onderaan schrijf hoop ik op een nieuwe economisch systeem dat eerlijker is en dat verder kijkt dan de winst. Een systeem dat de onderkant helpt en dat kiest voor duurzame alternatieven. Elders op mijn blog kan je pakken constructieve voorstellen vinden. 1 staking steunen maakt van mij hopelijk geen conservatief 😉

  2. Er zijn alternatieven zat voor staken. Betogen bijvoorbeeld, om er slechts een te noemen.

    Ledenaantallen? Ik was als werknemer indertijd zelf lid van de vakbond. Dat was makkelijk om paperassen in te vullen als dat nodig was. Of in het geval er ooit maar eens een conflict met de werkgever zou zijn. Hoeveel mensen (leden of niet) gaan er maandag echt “actief staken”?

    De rest van je tegenargumentatie is het inhoudelijke debat. Nogmaals, ik heb het enkel over staken als misplaatste, contraproductieve reactie.

    Mijn Franse collega’s gierden onlangs van het lachen: jullie Belgen hebben eindelijk een regering, en dan gaat men staken tegen diezelfde lang verhoopte regering?

    I rest my case.

  3. Heel goeie post die ik met plezier heb gelezen. Beleidsmakers slagen er goed in om verdeeldheid te zaaien, terwijl eigenlijk iedereen (werknemers én zelfstandigen) zou moeten samenwerken om de onrechtvaardigheid van het systeem aan te klagen.
    Betogen is m.i. geen alternatief voor staken want het heeft amper effect. En wat die Fransen betreft, die moeten dan maar begrijpen dat als we 540 dagen zonder regering konden, we er dan ook wel één dag staking bij kunnen nemen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s